Henk Bruggeman vertelt:
Ieder weekend overspoelt Facebook ons weer met foto’s verhalen en resultaten van atleten die meededen aan hardloopwedstrijden. In het seizoen is het vrijwel iedere zondagavond raak. Als ik zelf dat weekend heb gelopen voel ik mee met de euforie die de lopers hebben gevoeld en ook dat het daarna nog even doorgaat (in de social media). Ik heb respect voor ieder resultaat. 3Ms_120528 OoyseLandloop 534Ik kijk graag vol bewondering naar de tijden van LOPERs die hun eerste wedstrijd hebben gelopen en natuurlijk volg ik trouw mijn “drie Musketiers”; lopers die meestal wat langer genieten van hun wedstrijd: Marianne Greve, Mariska Visser en Monique Meboer. Ik heb hen gevraagd waarom zij gekozen hebben voor de stoute hardloopschoenen. Hun verhaal vind je hieronder.

Het begon ooit bij onze loopster Femmy. Iedere training trouw aanwezig, iedere testloop steevast als laatste binnen, maar ook na iedere training een grote glimlach en na iedere testloop blij met een verbetering van haar resultaat. Ik herinner me dat ze tijdens de Ooyse Landloop samen met Mariska over de finish kwam. Alle andere LOPERs waren al binnen, maar alle andere LOPERs stonden de twee enthousiast aan te moedigen. Voor mij een groots moment. Ik wacht graag tot de laatste LOPERs binnen zijn. Daar gebeurt het. Mariska, bij haar eerste wedstrijd, gehaast door Dick over een ijskoude Pannerdense dijk in de snijdende wind. Iedereen was tot op het bot verkleumd terwijl Mariska stralend over de finish kwam.

Marianne en Monique hebben dezelfde reputatie. Gewoon meedoen, lekker je wedstrijd lopen en stralen als ze over de finish komen, Overbetuweloop, Marikenloop, Safari Run; mooi. Hun verhalen kunnen niet-lopers motiveren. Daarom vroeg ik naar hun drijfveren. Hier hun antwoorden. Geniet van hun verhalen en mocht je eens geen haast hebben na een wedstrijd, wacht dan even tot ook zij binnen zijn.

Marianne Greve vertelt:
Ik ben in maart 2013 begonnen met hardlopen. Bij de inschrijving voor de Marikenloop zag ik de mogelijkheid staan om via RunToTheStart samen met andere beginnende lopers te trainen voor de 5 km. Het leek mij leuk en gezellig om samen met andere beginnende lopers te trainen voor een doel, dit was voor mij het uitlopen van de Marikenloop. Vol trots hebben wij dat gehaald, de één had een nog mooiere tijd dan de ander. Helemaal enthousiast geworden, wilde ik (en de meeste andere RTTS’ers) meteen weten wanneer we in training konden voor een volgende wedstrijd.
3Ms_161012 medailleWe zijn toen met een grote groep lid geworden van DE LOPER. Ik train nu nog steeds op donderdagavond in Schuytgraaf met veel lopers uit die groep. We worden door elkaar gestimuleerd om mee te doen aan diverse wedstrijden en door het enthousiasme van de trainers en de andere lopers is het leuk om te doen en… vol te houden! Hoe trots en voldaan kun je jezelf voelen als het steeds een beetje beter en een beetje sneller gaat dan de vorige wedstrijd! Mijn grootste doel voor dit jaar was mijn eerste 10 km wedstrijd de “Brooks 10k Champions Run” in Amsterdam. We hebben er langer over gedaan dan de meeste andere lopers van DE LOPER maar samen met hardloopmaatje Monique heb ik de hitte getrotseerd en de finish gehaald, waarna wij enthousiast werden opgewacht door de andere deelnemers van DE LOPER!
Hardlopen kun je alleen en met een groep doen, altijd en overal. Maar om samen met anderen een doel te hebben en er samen voor te trainen is gezellig en heel goed vol te houden.

Mariska Visser vertelt:
Ik moest vanwege noodweer een sprintje trekken en merkte dat ik helemaal niet sneller kon gaan lopen. Dit moment deed mij beseffen dat mijn conditie echt heel slecht was. Hard werken, scheiding, alleen kinderen opvoeden en heerlijke eet- en drinkgewoontes hadden ervoor gezorgd dat ik compleet was uitgedijd. Na jaren mijn kop in het zand te hebben gestoken kon ik er niet meer omheen. Het werd mij duidelijk dat ik binnen tien jaar een rollator nodig zou hebben als ik niet iets drastisch zou wijzigen. Puur toevallig is het hardlopen geworden. Een advertentie van Start to Run in het plaatselijk krantje. Ik had natuurlijk al een paar pogingen ondernomen bij de sportschool, steps, etc. Ook ben ik zelfstandig gaan lopen. Maximaal drie weken hield ik de pogingen vol.
In groepsverband bij Start to Run vond ik het vanaf de eerste keer leuk. Ik kwam geen meter vooruit. Had natuurlijk de verkeerde (lees goedkopere en in de gewone sportzaak) schoenen gekocht. Na twee weken kon ik amper normaal meer lopen. Na drie weken heb ik andere schoenen gekocht waarna het alleen maar beter ging. De gortdroge Achterhoekse humor binnen de groep, het elkaar motiveren en de uitgelaten stemming bij de koffie na de training geeft mij extra energie. Het geeft niet hoe langzaam ik ben; de groep blijft mij altijd steunen.
Na de training voelt mijn lichaam soepeler. Ik loop makkelijker de trap op en af. Ik kan mijn teennagels gewoon staand knippen. Maar het allerbelangrijkste is de levensvreugde die het lopen mij geeft. Dankzij het lopen sta ik veel vrolijker in het leven en fysiek is het een verschil van dag en nacht.
3Ms_161012 BrooksRun

Monique Meboer vertelt:
In maart 2013 ben ik begonnen met de cursus ‘Start to Run’. Zou het mij lukken om in 6 weken te trainen naar 3 kilometer hardlopen? Heel spannend, maar samen met de andere startende lopers en de motiverende trainingen van Alida is het gelukt! Aansluitend ben ik lid geworden van DE LOPER en ook op de donderdagavond gaan trainen o.a. bij Karel. In het begin vond ik het best lastig om altijd achteraan te lopen, maar bij De LOPER wordt er altijd gelust tijdens de trainingen en daardoor blijf je toch met de groep bij elkaar!
Er zijn wel eens momenten dat ik geen zin heb om te gaan, maar door het enthousiasme, de gezelligheid in de groep en de trainers weet ik me daar altijd weer overheen te zetten. De trainer vraagt regelmatig welke wedstrijd er op je agenda staat, niet als verplichting maar juist als trainingsdoel, ik vind dat heel prettig. Bij iedere wedstrijd is er altijd iemand van het bestuur en/of de trainers om je ter plekke succes te wensen, te ondersteunen… zelfs je jas wordt voor je bewaard! Als je met een wedstrijd het knalgele LOPER-shirt aantrekt, herken je ook LOPERs van andere trainingsgroepen, groet je elkaar en wens je elkaar succes. Hoe mooi is dat! Andere LOPERs motiveren elkaar ook om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Zo heb ik in december bij de Montferlandrun 7,5 kilometer gelopen; wat was ik na afloop trots op deze prestatie. Voor 2016 had ik een nieuw doel: de 10 km Brooksrun in Amsterdam. Daarvoor moest ik flink aan de bak, maar met mijn loopmaatje Marianne is dat prima gelukt!
Mijn motto is: samen hardlopen in weer en wind is genieten en een cadeautje als je dat in gezondheid kan doen!