De Roparun

Stephan Hoegen, Svetlana Landbrug en Karima Hey van DE LOPER hebben ieder in een eigen team meegelopen met de Roparun. Karima vertelt over haar deelname met team 068 aan dit bijzondere evenement.

13240696_10154034554918280_3611147702839571137_nZolang ik hardloop heb ik altijd met de gedachte rondgelopen dat ik ooit aan de Roparun wilde meedoen. Dat leek me heroïsch, maar ik wist alleen dat het een estafetteloop was van Parijs naar Rotterdam. In september 2015 hoorde ik van een kennis dat hij als fietser meedeed aan de Roparun, voor een nieuw team uit Doetinchem. Dit team zou vanuit Hamburg naar Rotterdam gaan lopen, en ze zochten nog lopers. Al snel realiseerde ik me dat je nooit klaar bent voor zoiets extreems, dus ging ik op zoek naar wat meer informatie over de Roparun. En wat bleek? Er is een goed doel aan gekoppeld dat me zeer aanspreekt. Het is namelijk de palliatieve zorg aan kankerpatiënten. Dit was de reden dat ik me opgaf voor dit nieuwe team. En gelukkig ben ik toegelaten als loper. Op zaterdag 14 mei vertrokken wij met ons team vanuit Hamburg, om non-stop 564 km in estafettevorm af te leggen naar Rotterdam. Daar zijn we maandagmiddag 16 mei gefinisht.

Voor wie de Roparun niet kent: een Roparun-team bestaat uit maximaal acht lopers die dus ieder gemiddeld zo’n 65 kilometer lopen (van Parijs of Hamburg naar Rotterdam), dit is dus meer dan 1½ marathon. Daarnaast bestaat een team uit minimaal twee fietsers (om de actieve loper te begeleiden) en nog een aantal mensen, zoals chauffeurs, verzorgers, cateraars en wegkapiteins. Teams zijn zelf verantwoordelijk voor de invulling van deze taken en gemiddeld bestaat een team uit 25 personen.13247967_495429520648124_7457921280010569357_o

Wij hebben besloten om ons team van acht lopers op te splitsen in twee teams van vier lopers. Terwijl het ene team een etappe van ongeveer 55 km aflegt, heeft het andere team ‘rust’. Gedurende deze rust wordt het team naar de volgende startlocatie gebracht en kunnen de lopers eten/drinken, gemasseerd worden, douchen en proberen te slapen. Van het actieve team is elke keer één loper op de weg, die 2 km aflegt. De andere drie lopers zitten in de begeleidende bus waarin ook een reservefietser en de masseur zitten.

De actieve loper wordt begeleid door twee fietsers die moeten zorgen dat de loper het juiste parcours aflegt. Het betekent dus dat je als loper ongeveer vijf tot zeven keer 2 km loopt, voordat je weer naar het bivak gaat om te ‘rusten’. Swetlana Landbrug RoparunSommige stukken kan de begeleidende bus niet bij de loper komen, dan moet een run-bike-run versie gehouden worden. Dit betekent dat de andere lopers op de fiets mee moeten om zo toch elke 2 km te kunnen wisselen. De chauffeurs moeten dus telkens weer zorgen dat ze om de 2 km een plekje vinden waar de bus veilig geparkeerd kan worden om zo de lopers te laten wisselen. En de fietsers zijn als navigator van essentieel belang voor de lopers om de goede weg af te leggen. Uiteraard zijn de mensen van de catering/bivak zeer belangrijk om te zorgen dat de honger gestild kan worden en de masseurs zijn belangrijk om de spieren soepel te houden en eventuele blessures te verhelpen.

Naast de sportieve inspanning, moest er ook een inspanning geleverd worden om geld op te halen voor het goede doel. Teams doen dit door het organiseren van allerlei acties. Wij hebben wijn verkocht, op diverse locaties gecollecteerd en we hebben sponsoren gevonden die geld of natura (bijvoorbeeld vervoersmiddelen of voeding) wilden sponsoren. Daarnaast hebben we de loten verkocht die via de Roparun verstrekt worden.

13247811_1074380392637299_7812187091914163414_oHet was zowel fysiek als mentaal een zware tocht, maar ook een belevenis waar we als team naartoe gewerkt hebben. En in de opbouw hier naartoe heb ik ook grote steun gehad aan mijn maatjes van DE LOPER, die mij ook geholpen hebben om mijn eerste halve marathon te lopen. Zo zie je maar weer: lopen is een individuele sport die je prima in teamverband kan uitoefenen.

Karima Hey