NaamloosAan mij de beurt om mezelf te introduceren! Mijn naam is Rob Lamers en ik woon al een jaar of acht in de Arnhemse wijk Schuytgraaf. Mijn vrouw heet Haru en komt uit Japan. Ik heb haar in 2002 in Australië ontmoet en inmiddels hebben we een zoon van 7 (Enna) en mijn dochter van 6 (Isis). Ik werk al zo’n zes jaar als accountmanager bij Blue Wave in Zutphen, een groothandel in sanitaire voorzieningen, reinigingssystemen en hotelsupplies. We zijn een zusterbedrijf van EW Facility Services in Arnhem: een multiservice dienstverlener die gespecialiseerd is hospitality. Bij dat bedrijf ben ik in 2000 begonnen.

Via EW ben ik in aanraking gekomen met hardlopen. Er werd een clinic gegeven op Papendal door Marko Koers, oud-Nederlands kampioen en drievoudig deelnemer aan de Olympische Spelen. Doelstelling was om medewerkers klaar te stomen voor deelname aan de Bridge to Bridge loop in Arnhem. Ik was in die tijd een kilo of 25 zwaarder dan nu, had/heb diabetes type 2, een te hoge bloeddruk en te hoog cholesterol. Je begrijpt: die clinic was een hele uitdaging voor mij…

13296295_10209633329688397_1099088392_nEén van de trainers was “ene Henk Bruggeman”. Hij heeft me in Park Sonsbeek klaargestoomd voor de 3EM (5KM). Van hem heb ik ‘arminzet’ geleerd en daar moet ik tot op de dag van vandaag aan denken als ik de heuvel op ga. De leukste training was toen het een keer onweerde en we ondergronds zijn gaan trainen in de parkeergarage onder het centraal station in Arnhem. Het bij een temperatuur van 30 graden uitlopen van de Bridge to Bridge was toen voor mij een hele prestatie, waarvan ik nooit had verwacht dat ik dat zou kunnen. Maar het smaakte naar meer en ik voelde ook dat dit hardlopen mij wel eens kon helpen aan een gezonder lichaam. Ik ben daarom na de Bridge to Bridge met collega’s één of twee keer in de week door blijven trainen, waardoor ik het jaar daarna de 6EM (10KM) kon doen en weer een jaar later de 10EM (16KM).

Maar toen stokte de progressie wel. Ik ben na de Bridge to Bridge in 2014 gelijk gaan zoeken op internet en vond toen De Loper. Daar kwam ik een bekende naam tegen: “ene Henk Bruggeman”. Een proeflesje was zo geregeld en sindsdien loop ik met veel plezier één of twee keer per week in Schuytgraaf. Naast progressie in conditie, looptechniek en afstand heeft De Loper mij ook nieuwe vrienden opgeleverd met wie we samen in het weekend duurloopjes doen, wedstrijden lopen of ons culinair te buiten gaan. Ook kom ik bij wedstrijden steeds vaker leden van De Loper uit Arnhem Noord, Zevenaar en ’s-Heerenberg tegen. Ik kijk er al naar uit om samen met hen de ZMAL’en te gaan lopen!

13296289_10209633329888402_2116417309_nVorig jaar heb ik drie halve marathons gelopen: Zwolle, Stelvio en Londen. Die eerste en laatste hoeven geen toelichting (al was Londen wel héél gaaf!), maar die middelste wel. Wederom via EW deden we met een groot bedrijventeam mee aan ‘Stelvio for Live’: een jaarlijks event waarmee geld wordt ingezameld voor de stichting ‘Barcode for Life’, die onderzoek doet naar kankerbehandeling op basis van DNA-analyse. De Stelvio is een pas in Italië die over de lengte van 21,1KM een stijging heeft van 1.533 hoogtemeters. Dat is gemiddeld een stijging van zo’n 7%. Na 3 uur en 12 minuten kwam ik met héél veel pijn in mijn kuiten boven. Maar het was alle training en pijn waard: wat een prachtig event! Als bedrijf hebben we toen € 50.000,- opgehaald en het hele event heeft € 280.000,- opgeleverd.

Voor dit jaar staat de marathon op het programma: 16 oktober gaan we met 4 leden van De Loper uit Schuytgraaf naar Mallorca! De voorbereidingen hiervoor gaan nu toch écht beginnen! Dus grote kans dat ik jullie nog tref om samen wat kilometertjes te lopen!

Groet!
Rob Lamers