Erwin Oldenburg stelt zich voor

ErwinIk ben Erwin Oldenburg, 54 jaar en getrouwd met Mirjam (zij is ook een LOPER, momenteel echter licht geblesseerd). Wij hebben drie kinderen: dochter Amber, 20 jaar, studerend aan de Hotelschool in Maastricht, zoon Jesse, 17 jaar, studerend aan de Hotelschool Wageningen en dochter Merel, 14 jaar, zij zit op het SGA (Stedelijk Gymnasium Arnhem) en heeft haar debuut met de Parkloop gelopen op 3 januari 2016.

Sinds 1985 runnen wij met veel plezier en met enthousiaste medewerkers ’t Pannekoekhuis Schaarsbergen in Arnhem. Een druk bedrijf waar wij ons met hart en ziel voor inzetten.

Toen ik zo tegen de 40 begon te lopen kreeg ik steeds meer het idee om iets aan mijn conditie te gaan doen. Met de jaren begon het gewicht wat toe te nemen en de conditie af te nemen. Dus: sporten. Maar ik had nog nooit iets aan sport gedaan, dus wat te doen.

Hardlopen leek mij het makkelijkst: een paar schoenen kopen, een korte broek en een t-shirt aan en lopen maar. Ik begon met een buurman/vriend te lopen. Eerst 100 meter en dan wandelen, daarna 200 meter en dan wandelen en zo verder. Daarna aan de koffie (met koeken…). Uiteindelijk lukte het ons om zo’n half uur, drie kwartier achter elkaar te joggen. Maar na jaren met weinig progressie begon het te knagen. Ik wilde mij verbeteren en doelen stellen. Bijvoorbeeld een keer een wedstrijd lopen en dan misschien… ooit… een marathon!

Erwin en MerelEen vriend/collega heeft mij in 2009 voor de grap ingeschreven voor de Posbankloop. Ik begon voor mijzelf voortvarender te trainen en debuteerde op de 10EM van de Bridge to Bridge. Daarna kwam de Posbankloop en daarna… was ik verkocht. Dit smaakte naar meer! Ik begon meer lokale wedstrijden te lopen maar merkte dat ik toch aan techniek en snelheid tekort kwam.

Via de vriendschap van onze dochters en sponsoring van de Safari Run maakte ik kennis met Dick Leseman en zijn kompaan Henk Bruggeman en ik begon in het begin van 2011 met een business clinic van DE LOPER. Op Nieuwsjaarsdag las ik een advertentie in de krant die me prikkelde om me in te schrijven voor een clinic van De Gelderlander voor de New York Marathon van november 2011.

Hoewel ik dat van mijzelf nooit gedacht had, sprak de training mij meteen erg aan. Normaal zie ik mezelf niet als ‘zo’n verenigingsmens’, maar het met elkaar lopen en trainen en zo je prestaties verbeteren paste toch wel bij mij. Een andere loper niet als concurrent zien, maar meer als een soort sparring-partner was iets waar ik heel enthousiast van werd. Bovendien merkte ik dat door op een professionele manier te trainen met loopscholing, intervallen en cooling-down, ik redelijk blessurevrij bleef lopen.

ErwinMijn doelen stelde ik telkens bij en heb dus inmiddels allerlei wedstrijden gelopen, waarbij de wat langere afstanden mijn voorkeur genieten. Dus zodoende halve en hele marathons gelopen en de laatste jaren staan trails ook op mijn lijstje. Wedstrijden in de regio zoals de Montferlandrun en de Zevenheuvelenloop, maar ook de Halve van Egmond en de Koning van Spanje trail… ik loop overal even graag!

Ik train nu zo’n vier keer in de week, twee keer voor mezelf in mijn achtertuin, landgoed Warnsborn, en bij DE LOPER op woensdagochtend in Zevenaar bij Henk en op zondagochtend op de locatie Cranevelt met Dick of Stephan. Hele gezellige en uitdagende trainingen en het mag gezegd worden: bezielende trainers die in staat zijn op een losse en enthousiaste wijze de kneepjes van het lopen over te brengen en dat altijd met humor; een niet onbelangrijk ingrediënt voor het hardlopen.

Door al dat lopen heb ik geen tijd voor andere hobby’s maar dat vind ik helemaal geen bezwaar. Jammer vind ik hooguit dat ik niet eerder met het hardlopen en bij DE LOPER ben begonnen.
Maar ik haal (en loop) de schade wel in!